H Αμφισβήτηση της Άποψής μας

2017-02-12 21:19

Όποια συζήτηση και αν ξεκινήσουμε θα δούμε ότι όλες οι απόψεις που ανταλλάσσονται, αποτελούν για τους εκφραστές τους, θέσφατα. Και είναι θέσφατα, διότι οι άνθρωποι γενικά πιστεύουμε ότι μπορούμε να διακρίνουμε τη διαφορά μεταξύ ‘’σωστού’’ και ‘’λάθους’’ και τότε να επιλέξουμε. Επίσης τείνουμε να τεκμηριώνουμε ‘’επιστημονικώς’’ την άποψή μας, ή την επιλογή μας, χωρίς να αντιλαμβανόμαστε ότι ενδεχομένως να βαφτίζουμε ‘’επιστήμη’’ την επικρατούσα άποψη ή επιλογή.

Ας πάρουμε για παράδειγμα ένα θέμα συζήτησης, που αφορά στο κατά πόσο τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς μας είναι αποτέλεσμα επιλογών και κατά πόσο ‘’μοίρας’’. Όπου ‘’μοίρα’’, βάλτε σεις, γονίδια, περιβάλλον.

Τότε αρχίζει ένα μπάχαλο.

Άλλοι λέμε ‘’δεν επιλέγω, είναι στη φύση μου’’ και άλλοι λέμε ‘’είναι επιλογή μου’’.

Και όλοι πιστεύουμε ότι μπορούμε να διακρίνουμε τη διαφορά μεταξύ επιλογής και φύσης.

Αν ήταν όμως έτσι τότε πως εξηγούνται οι παρακάτω αντιφάσεις στην ικανότητα διάκρισης που αφορά στα ίδια θέματα:

- Ο ένας γαστρίμαργος θεωρεί ότι είναι η φύση του (αφού λέει ΠΕΙΝΑΩ, δεν φταίω εγώ. Ο άλλος δεν πεινάει). Άλλος θεωρεί ότι είναι επιλογή του. Έτσι θέλω. Χωρίς να αντιλαμβάνεται ότι ενδεχομένως να μη μπορεί να μη θέλει.

- Ο ένας ομοφυλόφιλος ή αμφισεξουαλικός, θεωρεί ότι είναι στη φύση του και δεν έχει επιλογή. Ο άλλος λέει ‘’είναι επιλογή μου’’.

- Ο ένας θυμώδης και οργίλος θεωρεί ότι έτσι γεννήθηκε (αφού και ο πατέρας μου λέει ήταν έτσι)! Ο άλλος λέει πάλι ‘’είναι επιλογή μου’’.

- Ένας ''πολυγαμικός'' θεωρεί ότι είναι στην ανδρική φύση οι πολλές γυναίκες και δεν μπορεί να κάνει αλλιώς! Ο άλλος λέει ‘’είναι επιλογή μου’’.

- Ο ένας άπληστος και τσιγκούνης θεωρεί ότι όλοι ή οι περισσότεροι έτσι είναι και έχει κάθε δικαίωμα να είναι όπως είναι. Δεν έχει επιλέξει αυτός! Ο άλλος θεωρεί ότι είναι επιλογή του, να είναι ένας ‘’νεοφιλελεύθερος μαρξιστής’’, διότι αυτή την ιδεολογία επέλεξε ως σωστή. 

- O ένας αλαζόνας θεωρεί ότι απλά είναι καλύτερος από τους άλλους, διότι έτσι γεννήθηκε και άλλος θεωρεί ότι επέλεξε να είναι καλύτερος καλλιεργώντας τα προσόντα του. Άλλος αλαζόνας πιστεύει και τα δύο.

- Ο ένας ζηλόφθονος δεν έχει άλλη επιλογή αφού αυτό αισθάνεται. Ο άλλος επιλέγει, λέει, να θέλει ότι έχει ο γείτονάς του, από αίσθημα πχ δικαιοσύνης.

- Ο ένας ρατσιστής, πιστεύει ότι οι μαύροι είναι ζώα από τη φύση τους. Ο άλλος επιλέγει να τους θεωρεί ζώα, διότι το διακύβευμα είναι ‘’ιερό’’ (πχ χάσιμο της εθνικής ταυτότητας).

Ο Σωκράτης έλεγε ''Ουδεις εκων κακός'', δηλαδή κανείς δεν είναι κακός συνειδητά. Όπως ο Χίτλερ, ο Στάλιν, ο Πολ Ποτ, πίστευαν ότι έκαναν καλό. Ακόμα και οι σατανιστές θεωρούν ότι λατρεύουν τον πραγματικό θεό που είναι παρεξηγημένος

Νέφος οι απόψεις σχετικά με το θέμα της ικανότητας διάκρισης και επομένως επιλογής. Κι όμως κάθε άνθρωπος, πιστεύει ότι μπορεί να διακρίνει τη διαφορά μεταξύ ‘’σωστού’’ και ‘’λάθους’’.

Πως;

μα έχει ένα μαγικό ραβδί που διαλύει τα νέφη.

Έχει μια ’’λυδία λίθο’’, πάνω στην οποία δοκιμάζεται κάθε επιλογή του.

Ένα μέτρο απόλυτα ακριβές!

Τον εαυτό του!

Αφού είπαμε ‘’Μέτρον πάντων άνθρωπος’’, στην εποχή της νεωτερικότητας.

Πολλοί μαζί με τα ίδια ‘’μέτρα’’, χτίζουμε μια θεωρία. Ακόμα πιο πολλοί κάνουμε αυτή την θεωρία επικρατούσα άποψη, ακόμη πιο πολλοί, επιστήμη! Αν όχι κυριολεκτικά, τουλάχιστον, αξιολογικά!

Η θεωρία μας τότε αποκτά κύρος επιστήμης!

Από ‘κει και πέρα όλοι οι δρόμοι είναι ανοικτοί. Χτίζουμε και χτίζουμε παλάτια, πάνω στην άμμο. 
Γι αυτό και κάθε μερικούς αιώνες (σήμερα πολύ πιο γρήγορα), η άμμος υποχωρεί και το παλάτι σωριάζεται.

Που θέλω να καταλήξω, διότι κάπου πρέπει να καταλήξουμε.

Αυτό το ‘’μαγικό ραβδί’’ (την πίστη στην άποψή μας δηλαδή), που στο παράδειγμά μας, ορίζει τι είναι επιλογή και και τι φύση, ίσως πρέπει να το πετάξουμε.
Να το πετάξουμε και να σκεφτούμε ότι ίσως η μόνη επιλογή που έχουμε τελικά, είναι,
η αμφισβήτηση, ή η αποδοχή της άποψής μας.

(Φυσικά, όλα τα παραπάνω, είναι δικές μου απόψεις, οπότε το πιθανότερο είναι να είναι λάθος!) 

 

:-D

 

ΝΑΛ