Ποιητική Συλλογή ''Ο Πελεκάνος’’

2018-03-16 22:06

 

 

Το δίλημμα

Αν ήταν μόνο άνθρωπος, τότε θα ήταν ψεύτης,

της λογικής και της καρδιάς, σαγηνευτής και κλέφτης.

 

Θα ήτανε μαζοχιστής και ονειροπαρμένος

απ’ του μυαλού και της ψυχής τα πάθη μεθυσμένος.

 

Μες τη βαριά κατάθλιψη, πριν την αυτοκτονία,

σχιζοφρενής και είρωνας, όλος αλαζονεία.

 

Αν ήτανε φιλόσοφος, ειλικρινής και λογικός συνάμα,

όπως πολλοί ισχυρίζονται, αυτό κι αν είναι θάμα.

 

Με τη ζωή που έζησε και το προφίλ που είχε,

μια εμμονή ψυχωτικού, συνέχεια τον κατείχε.

 

Αν μίλαγε και με Θεό, στο όρος των ελαίων,

ε, τότε ήταν για Δαφνί, σα μέγας Ναπολέων.

 

Αν τίποτα δεν ήτανε, από τα παραπάνω,

δεύτερη σκέψη γι Aυτόν, ίσως πρέπει να κάνω.

 

Έχω να κάνω με Θεό και όχι τσαρλατάνο;

Aπάντηση πρέπει να βρω, πριν πέσω κι αποθάνω.

 

ΝΑΛ

 

 

 

 

Τι είναι Αλήθεια;

π. 02, 11 Μαι 18

 

Τι είναι αλήθεια στη ζωή,
σπάνια αναρωτιέμαι,
τη βρίσκω στον καθρέπτη μου
πάντα όταν κοιτιέμαι.

Που να τη ψάχνω συνεχώς,
και που να τη γυρεύω,
μ’ αρκεί μονάχα φαγητό,
να ‘χω να μαγειρεύω.

Αν τύχει και στο δρόμο μου,
τυχαία την πετύχω,
γυρνώ το βλέμμα μου αλλού,
κοιτάω προς τον τοίχο.

Είναι μονάχα εμπόδιο,
για τη ζωή που θέλω,
με πάθος θα τη λοιδορώ,
και θα την καταγγέλλω.

Ότι κάτσει στη κούτρα μου και ότι μου καπνίσει,
πιστεύω για αληθινό κι έχω αφιονίσει,
σαν κάτι μάγκες πιο παλιούς, μαστούρια από χασίσι.

Μ’ ανάγκες καθημερινές,
σα ζώο εκτροφείου,
ευτυχισμένος ζω νεκρός,
εκτός νεκροταφείου.

Κοινωνική προσαρμογή,
είν’ η ζωή μου όλη,
αλήθεια μου ο καναπές,
και κάθε μέρα σχόλη.

Η αλήθεια είναι ξεβόλεμα,
και χάλασμα της νόρμας,
είναι ν’ αφήσει το αρνί,
τη σιγουριά της φάρμας.

Είναι η ρουτίνα της ζωής, μια ξεχασμένη νάρκη,
δυστυχισμένο στο παχνί, πρόβατο δεν υπάρχει,
με τη σειρά θα πέσουμε, στα χέρια του σταβλάρχη.

ΤΙ είν’ αλήθεια προσπαθούν,
κάποιοι να ανακαλύψουν,
με το μυαλό τους προσπαθούν,
πριν τα εγκαταλείψουν.

Μ’ Αυτή, δεν είναι ένα ΤΙ,
σε τόπο να χωράει,
είναι ένα ΠΩΣ αχώρητο,
τη σκέψη ξεπερνάει.

Δεν είναι ‘’κάτι’’, 
είναι ‘’πως’’,
είναι τρόπος να είσαι,
είναι να δίνεις συνεχώς,
ποτέ να μην αρνείσαι.

ΝΑΛ

 
 
 
 
 
 
 

ΠΙΣΤΗ

π.03 19 Μαΐου 2018

 

Η αμφιβολία μου αυτή,

με κάνει να σε θέλω,

σίγουρος θα ήμουνα,

μόνο σ' ένα μπουρδέλο.

 

Ν' ανησυχώ αν είσαι 'κει,

όταν σ' αναζητάω,

ή αν πια βαρέθηκες,

τόσο που σ' απατάω.

 

Τη μια νομίζω πως μπορώ, στη τσέπη μου να σ' έχω,

την άλλη είσαι μακριά, τόσο που δεν αντέχω,

ξυπνώ από το λήθαργο, ξωπίσω σου όλο τρέχω.

 

Με τύψεις σε αναζητώ,

όχι πως σ' αγαπάω,

απλά όταν φεύγεις χάνομαι,

πέφτω, παραπατάω.

 

Φίλο με θέλεις κι έρωτα,

κι εγώ εσένα δούλο,

εύκολα θα σε κλείδωνα,

στου νου μου το μπαούλο.

 

Μ' αυτό δεν είναι έρωτας,

δεν είναι καν μια σχέση,

είναι μάλλον αδύνατο,

πολύ να διαρκέσει.

 

Του φίλου παίρνω τη μορφή,

και όχι αυτή του χρήστη,

μ' αμφιβολία, έκπληξη

φόβο και λίγη ΠΙΣΤΗ.

 

ΝΑΛ

 
 
 

Οργή

π.04  17 Ιουν 18

Κοιτάω γύρω μου,
παντού,
ζώα και πεθαμένοι.
Ειν' άρρωστα τα μάτια μου και η ψυχή πνιγμένη;

Κοιτάω μέσα μου βαθιά, δεν είμαι λυπημένος,
δεν έχω πόνο μέσα μου, ούτε είμαι θλιμμένος.
Μόνο τεράστιο θυμό, μόνο οργή και μένος.
Είναι νεκροί οι γύρω μου, ή εγώ είμαι πεθαμένος;

ΝAΛ