Ποιητική Συλλογή ''Ο Πελεκάνος’’

2018-03-16 22:06

 

 

Το δίλημμα

Αν ήταν μόνο άνθρωπος, τότε θα ήταν ψεύτης,

της λογικής και της καρδιάς, σαγηνευτής και κλέφτης.

 

Θα ήτανε μαζοχιστής και ονειροπαρμένος

απ’ του μυαλού και της ψυχής τα πάθη μεθυσμένος.

 

Μες τη βαριά κατάθλιψη, πριν την αυτοκτονία,

σχιζοφρενής και είρωνας, όλος αλαζονεία.

 

Αν ήτανε φιλόσοφος, ειλικρινής και λογικός συνάμα,

όπως πολλοί ισχυρίζονται, αυτό κι αν είναι θάμα.

 

Με τη ζωή που έζησε και το προφίλ που είχε,

μια εμμονή ψυχωτικού, συνέχεια τον κατείχε.

 

Αν μίλαγε και με Θεό, στο όρος των ελαίων,

ε, τότε ήταν για Δαφνί, σα μέγας Ναπολέων.

 

Αν τίποτα δεν ήτανε, από τα παραπάνω,

δεύτερη σκέψη γι Aυτόν, ίσως πρέπει να κάνω.

 

Έχω να κάνω με Θεό και όχι τσαρλατάνο;

Aπάντηση πρέπει να βρω, πριν πέσω κι αποθάνω.

 

ΝΑΛ

 

 

 

 

Τι είναι Αλήθεια;

π. 02, 11 Μαι 18

 

Τι είναι αλήθεια στη ζωή,
σπάνια αναρωτιέμαι,
τη βρίσκω στον καθρέπτη μου
πάντα όταν κοιτιέμαι.

Που να τη ψάχνω συνεχώς,
και που να τη γυρεύω,
μ’ αρκεί μονάχα φαγητό,
να ‘χω να μαγειρεύω.

Αν τύχει και στο δρόμο μου,
τυχαία την πετύχω,
γυρνώ το βλέμμα μου αλλού,
κοιτάω προς τον τοίχο.

Είναι μονάχα εμπόδιο,
για τη ζωή που θέλω,
με πάθος θα τη λοιδορώ,
και θα την καταγγέλλω.

Ότι κάτσει στη κούτρα μου και ότι μου καπνίσει,
πιστεύω για αληθινό κι έχω αφιονίσει,
σαν κάτι μάγκες πιο παλιούς, μαστούρια από χασίσι.

Μ’ ανάγκες καθημερινές,
σα ζώο εκτροφείου,
ευτυχισμένος ζω νεκρός,
εκτός νεκροταφείου.

Κοινωνική προσαρμογή,
είν’ η ζωή μου όλη,
αλήθεια μου ο καναπές,
και κάθε μέρα σχόλη.

Η αλήθεια είναι ξεβόλεμα,
και χάλασμα της νόρμας,
είναι ν’ αφήσει το αρνί,
τη σιγουριά της φάρμας.

Είναι η ρουτίνα της ζωής, μια ξεχασμένη νάρκη,
δυστυχισμένο στο παχνί, πρόβατο δεν υπάρχει,
με τη σειρά θα πέσουμε, στα χέρια του σταβλάρχη.

ΤΙ είν’ αλήθεια προσπαθούν,
κάποιοι να ανακαλύψουν,
με το μυαλό τους προσπαθούν,
πριν τα εγκαταλείψουν.

Μ’ Αυτή, δεν είναι ένα ΤΙ,
σε τόπο να χωράει,
είναι ένα ΠΩΣ αχώρητο,
τη σκέψη ξεπερνάει.

Δεν είναι ‘’κάτι’’, 
είναι ‘’πως’’,
είναι τρόπος να είσαι,
είναι να δίνεις συνεχώς,
ποτέ να μην αρνείσαι.

ΝΑΛ

 
 
 
 
 
 
 

ΠΙΣΤΗ

π.03 19 Μαΐου 2018

 

Η αμφιβολία μου αυτή,

με κάνει να σε θέλω,

σίγουρος θα ήμουνα,

μόνο σ' ένα μπουρδέλο.

 

Ν' ανησυχώ αν είσαι 'κει,

όταν σ' αναζητάω,

ή αν πια βαρέθηκες,

τόσο που σ' απατάω.

 

Τη μια νομίζω πως μπορώ, στη τσέπη μου να σ' έχω,

την άλλη είσαι μακριά, τόσο που δεν αντέχω,

ξυπνώ από το λήθαργο, ξωπίσω σου όλο τρέχω.

 

Με τύψεις σε αναζητώ,

όχι πως σ' αγαπάω,

απλά όταν φεύγεις χάνομαι,

πέφτω, παραπατάω.

 

Φίλο με θέλεις κι έρωτα,

κι εγώ εσένα δούλο,

εύκολα θα σε κλείδωνα,

στου νου μου το μπαούλο.

 

Μ' αυτό δεν είναι έρωτας,

δεν είναι καν μια σχέση,

είναι μάλλον αδύνατο,

πολύ να διαρκέσει.

 

Του φίλου παίρνω τη μορφή,

και όχι αυτή του χρήστη,

μ' αμφιβολία, έκπληξη

φόβο και λίγη ΠΙΣΤΗ.

 

ΝΑΛ

 
 
 

Οργή

π.04  17 Ιουν 18

Κοιτάω γύρω μου,
παντού,
ζώα και πεθαμένοι.
Ειν' άρρωστα τα μάτια μου και η ψυχή πνιγμένη;

Κοιτάω μέσα μου βαθιά, δεν είμαι λυπημένος,
δεν έχω πόνο μέσα μου, ούτε είμαι θλιμμένος.
Μόνο τεράστιο θυμό, μόνο οργή και μένος.
Είναι νεκροί οι γύρω μου, ή εγώ είμαι πεθαμένος;

ΝAΛ

 

 

Καταμεσήμερο στο σουβλατζίδικο

π.05  23 Ιουν 18

 

Εκεί μέσα στα σίδερα μέσα στο πλαστικό, εκεί που χαλαρώσαμε μέσα στον πανικό, σπουργίτι ψάχνει για φαΐ.

 

Εξωπραγματικό!

 

Αφύσικο αυθαίρετο και παρεμβατικό. Μια φευγαλέα ανάμνηση απ' το ιδανικό? Λάθος γραμμένος κώδικας, ή συμπτωματικό? Παρεμβολή, ή σύνδρομο μετατραυματικό?

 

Σύνελθε, κοίτα χάθηκε,

περιμαζέψου τώρα,

έχεις μυαλό απείθαρχο,

σαν πολλή πήρες φόρα.

 

ΝAΛ

 
 

Καθ’ ομοίωσιν (μου)

π.07  6 Αυγ 18


Τύραννος και παλιόγερος

ακούραστα προστάζει,

με τιμωρίες και δεινά,

συνθλίβει κι εκβιάζει.


Αδέκαστος είναι κριτής,

τα σφάλματα ζυγιάζει,

αιμοδιψής εκτελεστής,

με πόνο, διασκεδάζει.


Παιχνίδι αυτοσχεδιασμού,

μαζί μας όλο παίζει,

με βάσανα και θάνατο,

βαριά καταπιέζει.


Μ’ εργάτες κι υποτακτικούς,

γύρω Του αγαλλιάζει,

με ευνούχους και με δουλικά,

μόνο γλυκοσαλιάζει.


Αυταρχικός και σαδιστής

πραγματικός δυνάστης,

για όλου του κόσμου τα κακά,

αυτός είναι ο δράστης.


Κανέναν απ’ τους γύρω του,

δε πολυλογαριάζει,

κι Αυτός, όπως τα ΜΟΥΤΡΑ μου,

ολόιδιος, μου μοιάζει.


----


Στην άρνηση εξορίσαμε,

τέτοιο θεό αλήτη,

τον εαυτό μας κάναμε,

του κόσμου κυβερνήτη.


Για πλάκα αφού μας έφτιαξε,

τώρα θα το πληρώσει,

εύκολο είναι του μυαλού,

να Τον ισοπεδώσει.


Ο νους με μιας τον σκότωσε,

ευθύς τη δόξα κλέβει,

τέτοιο ανάλγητο θεό,

ποιος θέλει να λατρεύει.


---


Ένα παράδεισο α λα καρτ,

καθένας έχει φτιάξει,

σαν τον πασά θρονιάστηκε,

ανάσκελα έχει αράξει.


Με το Μεγάλο τέλειωσε,

την κούτρα του εντάξει,

ένας μικρός θεός κι αυτός,

κι άλλους θεούς θα φτιάξει.


Την επιστήμη λάτρεψε, ζωή να επεκτείνει

και κει στα γεροντάματα, σε κοινωνία αταξική,

πιστέψαν οι κρετίνοι.


Πολλοί διαλέξαν φασισμό,

κι όμοιοι γίναν κτήνους,

άλλοι στο χρήμα πίστεψαν,

κι άλλοι τους εξωγήινους.


---


Χωρίς θεό ο άνθρωπος,

δεν γίνεται να ζήσει,

ας είναι κι από άχυρο,

ας είναι το χασίσι.


Υπάρχει αλήθεια άραγε;

Θα βρει ποτέ τη λύση;


Διάλογος με τη ζωή,

ποτέ μη σταματήσει,

τους καθ’ ομοίωση θεούς,

να βρει και να νικήσει.


ΝΑΛ

 
 
 
 
 
 

Καλημέρα

π.08  9 Αυγ 18


Απόλαυσε τη μέρα σου,

μην αφεθείς, απλά να επιβιώσεις,

θα λαχταρήσεις κάποτε,

αυτή να ξανανιώσεις.

 

Απόλαυσε τη μέρα σου,

μην την καταναλώνεις,

δεν είσαι παιδί του Κρέοντα,

είσαι της Αντιγόνης.

 

Ζήσε αργά τη μέρα σου,

σαν να μην έχει αύριο,

για ‘χεις τέλος μια αρχή,

κι όχι κάτι μακάβριο.

 

Άφησε μες στα σπλάχνα σου,

να μπει φρέσκος αέρας,

σήμερα είναι τ’ αύριο,

της χθεσινής ημέρας.

 

ΝΑΛ