Ποιητική Συλλογή ''Ο Πελεκάνος’’

2018-03-16 22:06

 

 

Το δίλημμα

Αν ήταν μόνο άνθρωπος, τότε θα ήταν ψεύτης,

της λογικής και της καρδιάς, σαγηνευτής και κλέφτης.

 

Θα ήτανε μαζοχιστής και ονειροπαρμένος

απ’ του μυαλού και της ψυχής τα πάθη μεθυσμένος.

 

Μες τη βαριά κατάθλιψη, πριν την αυτοκτονία,

σχιζοφρενής και είρωνας, όλος αλαζονεία.

 

Αν ήτανε φιλόσοφος, ειλικρινής και λογικός συνάμα,

όπως πολλοί ισχυρίζονται, αυτό κι αν είναι θάμα.

 

Με τη ζωή που έζησε και το προφίλ που είχε,

μια εμμονή ψυχωτικού, συνέχεια τον κατείχε.

 

Αν μίλαγε και με Θεό, στο όρος των ελαίων,

ε, τότε ήταν για Δαφνί, σα μέγας Ναπολέων.

 

Αν τίποτα δεν ήτανε, από τα παραπάνω,

δεύτερη σκέψη γι Aυτόν, ίσως πρέπει να κάνω.

 

Έχω να κάνω με Θεό και όχι τσαρλατάνο;

Aπάντηση πρέπει να βρω, πριν πέσω κι αποθάνω.

 

ΝΑΛ

 

Το ίδιο θέμα, σε πεζό  λόγο.


 

Η απολογητική υπέρ του Χριστού (ως μη όφειλε), συμπυκνώνεται σε πολύ απλά επιχειρήματα, που είναι δυνατό να γίνουν αντιληπτά, ακόμα και από κάποιον που έχει στοιχειώδη γνώση της ιστορίας:

 

  1. Αν ο Χριστός ήταν ένας άνθρωπος, τότε ήταν παθολογικός ψεύτης, μαζοχιστής, ονειροπαρμένος ιδεολόγος, με κλινικά συμπτώματα σχιζοφρένειας, βαθιά κατάθλιψη και αυτοκτονικές τάσεις.

 

  1. Αν δεν ήταν παθολογικός ψεύτης, μαζοχιστής, ονειροπαρμένος ιδεολόγος, με κλινικά συμπτώματα σχιζοφρένειας, βαθιά κατάθλιψη και αυτοκτονικές τάσεις, τότε είναι Θεός.

 

Διαλέγουμε και παίρνουμε.

Η επιλογή,

3) Μεγάλος φιλόσοφος, ειλικρινής, και λογικός άνθρωπος,

δεν υφίσταται λόγω των  1 & 2.

Μέγα λογικό πρόσκομμα τοις σκεπτομένοις