Τι θα 'πρεπε να επιθυμούμε;

2017-02-11 10:54

Σύμφωνα με τον Πλάτωνα ο άνθρωπος είναι ον λογιστικόεπιθυμητικό και θυμικό.

Όμως

‘’Ο άνθρωπος, αν και είναι «επιθυμητικό» ον, δεν γεννιέται γνωρίζοντας τι ακριβώς «αξίζει» να επιθυμεί. Μαθαίνει μιμούμενος τον Άλλο (πρότυπο). Βλέπει τι επιθυμεί ο άλλος-πρότυπο και έτσι αντιλαμβάνεται είναι επιθυμητό, οπότε και πυροδοτείται η γένεση της επιθυμίας....Όσο περισσότερους μάλιστα βλέπει να επιθυμούν το υποδειχθέν ως επιθυμητό, τόσο περισσότερο το επιθυμεί. Η σφοδρότητα της επιθυμίας αυξάνει την «αξία» του ποθουμένου’’. (Ρενέ Ζιράρ)

Το πρόβλημα που δημιουργείται τώρα είναι το εξής. Tα πρότυπα δεν είναι τα ίδια όλες τις εποχές και σε όλες τις περιοχές του πλανήτη.

Αλλάζουν τα επιθυμητικά πρότυπα, Αλλάζει το τι ΠΡΕΠΕΙ να επιθυμούμε. Έτσι εξηγούνται όλα:

        - Σήμερα είναι σέξι οι αδύνατες γυναίκες,ενώ παλιότερα ήταν οι ‘’άσπρες παχιές και με μακριές πλεξούδες’’.

        -  Παοκτζήδες καλύτεροι από τους Ολυμπιακούς και το ανάποδο.

    - Οι διακοπές στη Μύκονο, η καριέρα στο τραγούδι, η επιτυχία στα οικονομικά, το lifesyle κάθε κοινωνικής τάξης, η αμφισεξουαλικότητα κλπ.

    - H επικρατούσα θρησκεία, η αθεΐα, ο δαρβινισμός, η λατρεία της ατέρμονης εξέλιξης και προόδου, η λατρεία της μουχλιασμένης παράδοσης, κλπ. Ότι ‘’μάθει’’ ο καθείς να επιθυμεί.

Έτσι εξηγείται το γεγονός ότι οι μορφωμένοι επιθυμούν τη δόξα (υστεροφημία), ενώ οι αμόρφωτοι την καλοπέραση. Οι ‘’μορφωμένοι’’ παίρνουν πρότυπα από την ιστορία, ενώ οι ‘’αμόρφωτοι’’ από την κοινωνία. Και οι δύο κατηγορίες είναι ψώνια δηλαδή, εφόσον έχουν ‘’φυτευτές’’ επιθυμίες.

Εκεί νομίζω είναι όλο το παραμύθι. Εκεί γύρω στήνεται το γαϊτανάκι του παραλογισμού μας. Όλες οι επιθυμίες μας είναι φυτευτές. Η μητέρα όλων των μαχών θαπρεπε να διεξάγεται στο πεδίο της αναγνώρισης και απώθησης των φυτευτών περιστασιακών επιθυμιών. Απώθησης των ψεύτικων και εγκόλπωσης των Αληθινών αν υπάρχουν.

Και εδώ μπαίνει πάλι Η ερώτηση. Τι είναι αληθινό;

Μα αυτό που δε μεταβάλλεται στο χρόνο και από κοινωνία σε κοινωνία και αυτό οφείλουμε να ανακαλύψουμε . Αν υπάρχει κάτι που δεν μεταβάλλεται.

Πάντως, για να γίνουμε και λίγο πεζοί, αν αυτό που επιθυμεί ο άλλος (πρότυπο μου) και επομένως το επιθυμώ κι εγώ, δεν είναι σε αφθονία και δεν μπορούμε να το έχουμε και οι δυο, τότε γινόμαστε αντίπαλοι εφόσον το διεκδικούμε.

Έτσι εξηγούνται οι πολιτικοί αντίπαλοι, ειδικά σήμερα. Νομίζατε ότι είναι σύγκρουση ιδεολογιών; Mπα, σύγκρουση του ιδίου επιθυμητού είναι, της εξουσίας!!

ΝΑΛ